Basın Okuması: Basının Söylemediği De Söylediği Kadar Önemlidir

Bir metinde var olmayan şeylerin de anlamı vardır. Bu ilke, haber basını gibi her gün, her hafta ve her yıl binlerce haberin arasından yayınlayacaklarını seçen şirketler söz konusu olduğunda çok daha önemli olur. Haberi inceleyelim:

Aynı haber sitesi, Bolu belediyesi Suriye’lilere yardım yapmaya başladığında bunu haber yapmamıştı. Aşağıdaki örneklerde göreceğiniz öbür “haber” kaynakları da yardımın başlamasını haber yapmamalarına karşın, bitmesini haber yapmayı seçtiler. Yani bu siteleri sık ziyaret eden, bu gazeteleri sık okuyan kişilerin hangi haberi işitip hangilerini işitmeyecekleri konusunda patron koltuğunda oturan kişi, yani şirket yöneticisi söz sahibidir. Yaptığı bu keyfi seçimlerden dolayı hiç kimseye hesap vermez. “Basın özgürlüğü” bu demektir. Modern ülkelerin yasaları basına bu yolla halkı yanıltma özgürlüğü tanımıştır. Bu yöntemi uygulayarak aslında tek bir “yalan haber” yayınlamadan, mahkeme önünde sahteliği kanıtlanabilecek hiçbir haber yapmadan okuyucunun düşüncesini yönlendirmek ve okuyucunun gerçeklik algısını çarpıtmak olanaklıdır. Nitekim basın denen şeyin ortaya çıktığından beri, iki yüz yıldır insanların gerçeklik algısı çarpılmaktadır.

Basın su gibi, ekmek gibi zorunlu bir şey değildir. Basın alkol gibidir, onunla ne yapacağınızı bilmezseniz sarhoş eder, delirtir, öldürür. Ondan ancak onu nasıl kullanacağını bilenler yararlanabilirler.

Bu haberde eleştirel okurun dikkatinden kaçmaması gereken öbür noktalar:

Sözcük seçimi: Yurttaşlık hakları olmayan kişilere yurttaşların sahip olduğunun bile üzerinde karşılıksız olanaklar sağlama işine son vermeyi, onları “hedef almak” olarak niteleyen basın şirketi, aslında kendisi başkanı hedef göstermektedir. Hakaret, saldırı, suç, nefret, hedef almak, hedef göstermek, meydan okumak, isyan etmek, galeyana gelmek, tepki göstermek, rest çekmek gibi sözcüklerin kullanılışına bundan sonra dikkat ediniz. Bunlar henüz var olmayan ama var olduğu öne sürülen olguyu kendileri yaratmaya çalışan editörlerin en çok kötüye kullandıkları sözcüklerdir. Örneğin “… sosyal medyada tepki topladı” diye haber yapan editör aslında sosyal medya zombilerini o habere tepki vermeye çağırmaktadır.

Sözcük seçimi: “Bolu Belediyesi” değil “Bolu Belediyesi Başkanı”. Editör kişiyi gözden düşürmeye çalıştığında başkan sözcüğünü, herhangi bir icraatı savunmaya çalıştığında belediye sözcüğünü kullanmayı seçebilir. Eleştirel düşünemeyen okurun kafasında seçilen sözcüklere göre farklı imgeler oluşacaktır.

Başkanın vaadini gerçekleştirmesi basından hiçbir onay ve övgü almıyor. Kötü bir şey bile yapmış olsa artık hiçbir politikacının vaadini gerçekleştirme kaygısı taşımadığı bir toplumda başkanın sözünde durma davranışı en azından anılmaya değerdi. Anmamayı seçiyorlar. Unutmayalım: Hiçbir insan davranışı ahlaki açıdan “nötr” veya “tarafsız” değildir. Onun için bir olayı aktarırken, bir haber verirken asla %100 yansız olamayız.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s